-Redes inarámicas: nas redes inarámicas, tamén denominadas WiFi, os usuarios conéctanse sen as limitacións que impón un cable (permanencia nun emprazamento concreto), xa que os seus datos transmítense polo aire; deste xeito, conséguese gran liberdade de movementos.
As tecnoloxías que permiten a conexión sen cables (inarámicas) atópanse en continua investigación, e baséanse tanto en ondas de radio como en microondas para transmitir a información. A velocidade de transferencia é baixa e varía segundo os protocolos utilizados, que van evolucionando ata velocidades algo máis altas; as distancias que alcanzan tamén van en aumento grazas a sistemas como novos protocolos como, por exemplo, WiMAX (Worldwide Interoperability for Microwave Access). Este novo protocolo permite conexións entre dous puntos situados ata un máximo duns 50 km, con velocidades de ata 70 Mbps (a velocidade das redes cableadas está entre 100 e 1000 Mbps).
-Conexión a través dunha liña telefónica cun router: tamén chamado enrutador, permite unir ordenadores como si foran un hub ou swicth. Pero esta non é a súa única función, posto que un router é capaz de buscar o camiño para por en contacto dous ordenadores que se queiran conectar, incluso se están en distintas redes. O router tamén se ocupa de que a información non se envíe a todos os ordenadores, senón unicamente os destinatarios, polo que así evítase a saturación da rede.
As tecnoloxías que permiten a conexión sen cables (inarámicas) atópanse en continua investigación, e baséanse tanto en ondas de radio como en microondas para transmitir a información. A velocidade de transferencia é baixa e varía segundo os protocolos utilizados, que van evolucionando ata velocidades algo máis altas; as distancias que alcanzan tamén van en aumento grazas a sistemas como novos protocolos como, por exemplo, WiMAX (Worldwide Interoperability for Microwave Access). Este novo protocolo permite conexións entre dous puntos situados ata un máximo duns 50 km, con velocidades de ata 70 Mbps (a velocidade das redes cableadas está entre 100 e 1000 Mbps).
-Conexión a través dunha liña telefónica cun router: tamén chamado enrutador, permite unir ordenadores como si foran un hub ou swicth. Pero esta non é a súa única función, posto que un router é capaz de buscar o camiño para por en contacto dous ordenadores que se queiran conectar, incluso se están en distintas redes. O router tamén se ocupa de que a información non se envíe a todos os ordenadores, senón unicamente os destinatarios, polo que así evítase a saturación da rede.
O router, ademais disto, tamén é capaz de comprobar se unha ruta funciona, e no caso contrario, encontra outra alternativa; e se hai varias rutas, o router elixirá a máis rápida.
-Conexión a través de cable cun cable-módem: este tipo de conexión realízase mediante un cable coaxial. A conexión non se fai directamente entre o usuario e o provedor, senón que se trata dunha conexión multipunto, na cal moitos usuarios comparten o mesmo cable, motivo polo que diminúe a tasa de transferencia a medida que se conectan usuarios o mesmo cable.
-Conexión vía satélite: é outra alternativa para conectarse a internet; trátase dunha conexión híbrida, posto que o usuario recibe a información vía satélite pero a envía por un sistema terrestre (RTC, RDSI, xDSL, cable...). A finalidade é que o usuario aproveite a alta velocidade da conexión vía satélite para recibir grandes bloques de información, e que empregue calquera outra conexión terrestre para a petición de páxinas.
Esta tecnoloxía está en desuso pola súa baixa velocidade fronte a outros sistemas e o seu uso limítase a sitios que estean illados.-Conexión a través de cable cun cable-módem: este tipo de conexión realízase mediante un cable coaxial. A conexión non se fai directamente entre o usuario e o provedor, senón que se trata dunha conexión multipunto, na cal moitos usuarios comparten o mesmo cable, motivo polo que diminúe a tasa de transferencia a medida que se conectan usuarios o mesmo cable.
-Conexión vía satélite: é outra alternativa para conectarse a internet; trátase dunha conexión híbrida, posto que o usuario recibe a información vía satélite pero a envía por un sistema terrestre (RTC, RDSI, xDSL, cable...). A finalidade é que o usuario aproveite a alta velocidade da conexión vía satélite para recibir grandes bloques de información, e que empregue calquera outra conexión terrestre para a petición de páxinas.
No hay comentarios:
Publicar un comentario